صفت مرکب

(کَ. دِ) (ص مر.) بی جرأت، ترسو.

(~. ش) (ص مر.) حشمت، جاه و جلال.

(کَ س) [ ع – فا ] (ص مر.) کنایه از: صاحب همتی که به سبب بخشش تهیدست شده.

(کِ) (ص مر.) زارع، دهقان.

(کَ جَ) [ ع. ] (ص مر.) کسی که هم کاتب (نویسنده) و هم شاعر (چکامه سرا) و هم منجم (اخترشناس) باشد. (علامت اختصاری)

(~.) (ص مر.) بد معامله، متقلب.

(کَ مَ) (ص مر.) شتابکار، تند، تیز.

(کُ یا کِ یا کَ دُ مُ) (ص مر.) پست و فرومایه، خرد و ناچیز.

(کَ دِ) (ص مر.) کارآزموده و باتجربه.

(کِ مَ) [ ع – فا. ] (ص مر.)
۱- باقدر و قیمت.
۲- بااهمیت، مهم.