صفت مرکب

(کَ) (ص مر.) بانوی منزل، زن خانه دار.

(کَ خُ) (ص مر.)
۱- بزرگ ده، رییس.
۲- مرد زن گرفته و عروسی کرده.

(کَ وَ) (ص مر.)
۱- کدخدای خانه.
۲- کشاورز، بزرگر.
۳- ریش سفید قوم.

(کَ) (ص مر.) کج و معوج، ناراست.

(~. خُ)(ص مر.)بدخوی، بداخلاق.

(کَ. کُ) (ص مر.) کنایه از: مغرور، خودپسند.

(~. نَ) (ص مر.) بدذات، بداصل.

(~. پَ) (ص مر.) بدمعامله، مفسد.

(وُ) (ص مر.) = کاولی سازنده:
۱- صنعتگری که اسباب و آلات زشت و ناهموار سازد.
۲- کنایه از کسی که چشم را کج کند یا بینی را در هم کشد.

(دُ) (ص مر.) کسی که چیزهای بی ارزش و کم بها بدزدد.