صفت مرکب

(~. قِ) [ ازع. ] (ص مر.) = صاحب القران: نیک طالع، خوش اقبال، کسی که در هنگام نطفه بستن یا به دنیا آمدنش، سیاراتی در قِران بوده باشند.

(~. نَ ظَ) [ ع. ] (ص مر.)
۱- آن که در امر یا اموری دارای نظر صایب است.
۲- دیندار، متدین.
۳- عارف.

(~. قَ دَ) [ ازع. ] (ص مر.)
۱- سالک.
۲- خوشقدم.

(~. جِ یا جَ) [ ازع. ] (ص مر.) فرمانده قشون.

(~. لَ) [ ازع. ] (ص مر.)کسی که شور و شوق و عشقی دارد.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (ص مر.)
۱- مالک خانه.
۲- میزبان.

(~. خَ بَ) [ ازع. ] (ص مر.)۱ – مطلع، آگاه.
۲- خبرنگار.
۳- پرده دار.
۴- جاسوس.
۵- نقیب.
۶- فرستاده، سفیر.

مرده (~. مُ دِ) (ص مر.)
۱- بدون صاحب، آن که یا آن چه صاحبش مرده باشد.
۲- بدون صاحب نوعی نفرین به معنی کاش دارنده اش می‌مرد.

شریعت (~. شَ عَ) [ ع. ] (ص مر.)
۱- آن که شریعتی آورده، پیغمبر.
۲- پیغمبر اسلام.

(~ُ. زَّ) [ ع. ]
۱- (ص مر.) خداوند زمان، صاحب عهدودوران.
۲- لقب امام دوازدهم شیعیان حضرت مهدی ابن حسن (ع).