صفت مرکب

(طَ. بَ) [ معر – فا. ] (ص مر.) چینی بندزن.

(~. وَ) [ ع – فا. ] (ص مر.)خوشبخت.

(~. وَ) [ ع – فا. ] (ص مر.)فرمانبردار.

(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.) جنگجو.

(~. تَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) تیزرو.

(صَ) (ص مر.) پاره پاره.

(~. عَ) [ ع. ] (ص مر.) آن که یکی از خویشاوندان نزدیکش فوت کرده، عزادار.

(~. قِ) [ ازع. ] (ص مر.) = صاحب القران: نیک طالع، خوش اقبال، کسی که در هنگام نطفه بستن یا به دنیا آمدنش، سیاراتی در قِران بوده باشند.

(~. نَ ظَ) [ ع. ] (ص مر.)
۱- آن که در امر یا اموری دارای نظر صایب است.
۲- دیندار، متدین.
۳- عارف.

(~. قَ دَ) [ ازع. ] (ص مر.)
۱- سالک.
۲- خوشقدم.