صفت مرکب

سرخانه

(سَ نِ یا نَ) (ص مر.)
۱- کمال هر چیز؛ حد نصاب.
۲- آواز بلند. ؛ داماد ~دامادی که در خانه پدر و مادر عروس زندگی کند.

    سربتو

    (سَ. بِ) (ص مر.)
    ۱- سربه زیر، کم – حرف.
    ۲- متفکر.
    ۳- حیله گر.

      سرپر

      (~. پُ) (ص مر.) نوعی تفنگ که باروت یا گلوله آن از سر لوله به داخل فرستاده می‌شود.

        پیمایش به بالا