صفت مرکب

(~. بُ لَ) (ص مر.)
۱- سرافراز.
۲- آبرومند، عالی.

(~.) (ص مر.) نجات یافته.

(~. مَ) (ص مر.) برگزیده، بالاتر، نخبه.

(سَ) (ص مر.)
۱- هر یک از افراد سپاه و لشکر.
۲- چیزی که سرش باز باشد، سرگشاده.
۳- جایی که سقف نداشته باشد.

(سَ) (ص مر.) نک سرازیر.

(سَ. اَ) (ص مر.)
۱- پاکباخته، از جان گذشته.
۲- سیاه مست.
۳- کسی که از روی ناز و نخوت بخرامد.

(سَ. اَ دَ) (ص مر.)مرموز، حیله گر.

(سَ) (ص مر.) رو به پایین، سراشیب.

(سَ مِ)(ص مر.)= سرآسیمه:هراسان، سرگردان، آشفته و سرگشته، پریشان حال.

زیر (~. بِ) (ص مر.) کنایه از: محجوب، فروتن.