صفت مرکب

(خُ) (ص مر.)
۱- آبدار.
۲- تر و تازه.

(~. بَ) (ص مر.) نیک بخت، خوش اقبال.

(~.) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- شاد، شادمان، بشاش.۲ – کامران، کامروا.
۳- نیکبخت، سعادتمند.

(~. حِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) کسی که وام و بدهی خود را در سر وعده پرداخت کند.

(~. خُ) (ص مر.) کسی که خوب غذا بخورد، خوشخوار.

(~.) (ص مر.)
۱- خوش خلق، نیک نهاد.
۲- در اصطلاح پزشکی: بی خطر.

(~. رِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) مرکوبی که نیکو سواری دهد و تند رود.

(~. رَ) (ص مر.) آن که به فکر خود کار کند و به رأی دیگران اعتنا نکند.

(~. سَ) (ص مر.)
۱- مستبد.
۲- سرکش.
۳- بی باک.

(~.) (ص مر.)
۱- دستگاه و آلتی به خودی خود کار می‌کند، اتوماتیک.
۲- مداد خودنویس.