صفت مرکب

(~. تَ) (ص مر.)
۱- بخیل.
۲- حسود.

(چُ. نَ فَ) (ص مر.) بی حال، بی نیرو.

(~.) (ص مر.) آغشته به ماده چسبنده، نووچ.

(~. دَ)(ص مر.)۱ – چابک.
۲- ماهر، زبردست.

(~. زَ) (ص مر.)
۱- شیرین زبان.
۲- چاپلوس.

(~. تَ) (ص مر.) کسی که اعمال نیکش بر اعمال بدش فزونی دارد.

(ص مر.) دارای شکاف بسیار، پرشکاف، پاره پاره.

(~.) (ص مر.)
۱- دارای هر دو پوشش چادر و چاقچور.
۲- (کن) پی گیر در پوشاندن سر و روی.

(~. نِ) (ص مر.) صحرانشین، طوایفی که در یک جا ساکن نبوده، ییلاق و قشلاق می‌کنند.

(~. دَ)(ص مر.) ماهر، زبردست.