صفت نسبی

(ضَ رّ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) کسی که پول سکه می‌زند.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به صیقل، هر چیز زدوده و جلا یافته.

(یَّ) [ ع. صینیه ] (ص نسب.) مؤنث سینی ؛ انواع ظروف از صحن، قدح، صراحی و غیره که در قدیم از چین وارد می‌شد.

(صَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- تابستانی.
۲- زراعتی که در بهار و اوایل تابستان کارهای مقدماتی آن انجام شود و حاصلش در تابستان و اوایل پاییز به دست آید مانند: خربزه، هندوانه. ج. صیفی جات.

[ ع. ] (ص نسب.) ظاهری.

[ ع. ] (ص نسب.)
۱- پشمینه پوش.
۲- پیرو طریقه تصوف.

(صَ) [ ع. ] (ص نسب.) منسوب به صناعت، صنعتی، مصنوعی.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.) ویژگی چیزی که برای دریافت آن می‌توان صلوات فرستاد، رایگان.

(~.) [ ع. ] (ص نسب.) = صفرایی:
۱- تندمزاج.
۲- زرد رنگ.

(صَ تَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- شجاع و کریم.
۲- شوخ، بی باک.