صفت نسبی

(ش) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به شفاه، لبی، زبانی.

(~.) [ ع. ] (ص نسب.) کسی که عرب را پست شمارد.

(شَ شَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- تابنده.
۲- لطیف.

(شَ) [ ع. ] (ص نسب.) نوعی کباب که از گوشت شرحه شرحه (تکه تکه) می‌پختند و در سطل می‌نهادند.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.)منسوب به شخص.
۱- خصوصی، فردی.
۲- غیرنظامی.

(شَ تَ) [ ع. ] (ص نسب.) زمستانی.

(شَ نِ) (ص نسب.)
۱- منسوب به شب.
۲- خوراکی که از شب مانده باشد.

(ص نسب.)
۱- منسوب به شاهجان (شهر مرو).
۲- پارچه‌ای لطیف که در شهر مرو بافته می‌شد.
۳- پارچه لطیف (مطلقاً).

(فِ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به مذهب شافعی.
۲- منسوب به محمدبن ادریس بن عباس بن عثمان بن شافع هاشمی قرشی مطلبی، مکنی به ابوعبدالله. یکی از ائمه چهارگانه اهل سنت.

(ص نسب.)
۱- نقره‌ای.
۲- سفید، روشن.
۳- خوب، ظریف.