سه لایی
(س لُ) (ص نسب.) منسوب به سه لا؛ دارای سه لا. ؛ تخته ~: تختهای مرکب از سه لای رویین، زیرین و میانین که جمعاً یک تخته نسبتاً نازک را تشکیل دهند و معمولاً در ساختن روکش میز، صندلی، پاراوان و غیره به کار میرود.
(س لُ) (ص نسب.) منسوب به سه لا؛ دارای سه لا. ؛ تخته ~: تختهای مرکب از سه لای رویین، زیرین و میانین که جمعاً یک تخته نسبتاً نازک را تشکیل دهند و معمولاً در ساختن روکش میز، صندلی، پاراوان و غیره به کار میرود.
(سُ نّ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- پیرو سنت پیغمبر.
۲- پیرو فرقهای از مسلمانان که قایل به خلافت ابوبکر و جانشینان اویند.
(سَ) (ص نسب.)
۱- از جنس سنگ.
۲- ثقیل، گران.
۳- باوقار.
۴- اثری هنری که فهمیدنش بر هر کسی ممکن نباشد.
(سَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- هرآن چه شنیده شده باشد.
۲- بنا شده بر عادت.
۳- آن چه که مبنی بر قاعده نیست.
(سُ لِ یا لَ) (ص نسب.)
۱- منسوب به سلیمان. نوعی شمشیر.
۲- گونهای سنگ آذرین. از خواص این سنگ آن است که بر اثر سایش و اصطکاک خاصیت فسفرسانس پیدا میکند و روشنی خاص نشان میدهد و چون سختی جالب توجهی دارد جزو سنگهای زمینی و احجار کریمه به شمار میرود؛ حجر سلیمانی، سنگ سلیمانی.
۳- گونهای از خرمای سفید است.
(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به سلطان.
۲- نوعی کتاب در قطع ۳۰ * ۵۰ سانتی متر.
۳- نوعی کباب برگ که پهن تر و عالی تر از انواع دیگر است.