صفت نسبی

(دِ) [ فر. ] (ص نسب.) نمایشی مربوط به درام.

(دَدَ) (ص نسب.)
۱- کودکی که میل دارد غالباً به کوچه و خیابان رود.
۲- کنایه از: زنی که گاه گاه از خانه به در رود و با مردان بیگانه درآمی‌زد.
۳- شخص هرزه و بدعمل.

(نِ) [ په. ] (ص نسب.) دانا، دانشمند.

(نَ یا نِ) (ص نسب.) کهنه، مستعمل.

(ص نسب.) منسوب به داستان، قصهٔ ی، روایی، اساطیری. مق تاریخی.

(خِ) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- درونی، اندرونی.
۲- مربوط به داخل یک کشور یا یک ناحیه یا یک مؤسسه و غیره.

(خَ یا خِ یِّ) [ ع. خیریه ] (ص نسب.) مؤنث خیری ؛ وابسته به خیر: امور خیریه (کارهایی که نفع و خیر همه در آن باشد).

(ص نسب.)
۱- قاتل، کشنده.
۲- جنگجو.

(ص نسب.) از مردم خوزستان.

(خُ دِ)(ص نسب.)خودی، خصوصی، بی تعارف و تکلف.