مصدر

(یِ. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- ثابت و برقرار گشتن.
۲- پنهان شدن.

(~. زِ رِ. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) سینه چاک کردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) بریدن، چاک دادن.

(~. بَ تَ) (مص ل.) به نماز ایستادن.

(شُ دَ) [ تر – فا. ] (مص ل.)
۱- عقب افتادن اسب در مسابقه.
۲- باختن در بازی.
۳- به خطا رفتن تیر.

[ ع. ] (اِ.)
۱- گفتار، سخن.
۲- (مص ل.) گفتن. ؛ ~قول هیاهو، قال و قیل. ؛ ~ و قیل هیاهو، سرو صدا. ؛ ~مقال گفتگو، همهمه. ؛ ~ چیزی را کندن کنایه از: تمام کردن، به پایان رساندن. ؛ ~گذاشتن بیهوده منتظر گذاشتن.

(~. دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) یقین داشتن.

(شُ دَ) [ تر – فا. ] (مص ل.) جیم شدن، در رفتن.

(زَ دَ) (مص م.) ربودن چیزی به سرعت و ناگهانی.

(دَ) (مص م.) نک قاپ زدن، ربودن.