مصدر

(کَ دَ) (مص م.)
۱- درهم و برهم کردن.
۲- دیوانه شدن، اختلال حواس پیدا کردن.

(~. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) دعوا و مرافعه‌ای را خاتمه دادن.

(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) خاتمه یافتن، به پایان رسیدن.

(گِ رِ تَ) [ فر – فا. ] (مص ل.)
۱- قیافه گرفتن، تکبر کردن.
۲- حالت خاص به خود گرفتن برای نشان دادن عضلات بدن در ورزش بدن سازی.

(دَ) (مص ل.)
۱- خرامیدن، با ناز و تکبر رفتار کردن.
۲- مسخره کردن.

(~. کَ دَ) [ معر – فا ] (مص م.) چاک دادن قبا.

(فُ. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- مردن، درگذشتن.
۲- از بین رفتن، از دست رفتن.

(فَ هْ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) مطلبی را به کسی حالی کردن.

(فَ هْ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) دریافت کردن، ادراک کردن.

(~. زَ دَ) (مص ل.) بشکن زدن، با انگشتان دست صدا درآوردن.