مصدر

(~. بُ دَ) (مص م.)
۱- به پایان رساندن.
۲- مسکوت گذاشتن مطلب یا کاری.

(~. پُ. کَ دَ) (مص م.) بر دوش انداختن جامه و مانند آن.

(فَ. دَ) (مص م.)
۱- بیان کردن.
۲- گردانیدن، متوجه کردن.

(فَ. رَ دَ) (مص ل.) نزدیک شدن و رسیدن وقت چیزی یا کاری.

(~. تَ) (مص م.)
۱- بر سر دست گرفتن، بلند کردن.
۲- به سویی متوجه کردن.
۳- نگه داشتن.

(فَ. شُ دَ)(مص ل.)۱ – داخل شدن، درآمدن.
۲- خشمگین شدن.
۳- رفتن.

(فَ. کَ دَ) (مص م.)
۱- پیش آوردن.
۲- دست دراز کردن.
۳- برگزیدن.
۴- برانگیختن.
۵- بستن.

(~. دَ)
۱- (مص ل.) پوشیدن.
۲- چشم پوشی کردن.
۳- (مص م.) پوشانیدن.

(فِ. زَ دَ) [ فر – فا. ] (مص م.) آرایش کردن موی سر و ایجاد چین و شکن و تاب با آلات مخصوص.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) در راه کسی یا هدفی جان خود را دادن، قربانی شدن.