مصدر

(فَ) [ ع. ] (مص ل.) نازیدن، بالیدن.

(فَ دَ) (مص م.) جدا کردن پنبه از پنبه دانه.

(فَ جْ یا جَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- نرم و فروهشته گردیدن.
۲- ستبر شدن، غلیظ گشتن.

(فُ دَ) (مص ل.) افتادن.

(فُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) در فتنه افتادن.
۲- دل باختن.
۳- (مص م.) در فتنه انداختن، به شگفت آوردن.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- تافتن، تابیدن.
۲- نام یکی از فنون کشتی.

(~. شُ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- شیفته شدن.
۲- آشوب برپا شدن.

(~. گَ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) نک فتنه شدن.

(فَ تَ دَ) (مص م.) = فتریدن:
۱- شکافتن، پاره کردن.
۲- پراکنده کردن.

(فَ تْ) [ ع. ] (مص م.)۱ – غافلگیر کردن.
۲- به ناگاه کشتن.