مصدر

(صَ. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- آشتی کردن.
۲- عیش و عشرت کردن.

(~. ش کَ تَ) [ ع – فا. ] (مص م.) پراکنده کردن صف (دشمن).

(صَ. دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- طراوت دادن.
۲- تراشیدن موی صورت.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- توصیف کردن.
۲- ستودن.

(ص یا صَ عَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- بیهوش گردیدن.
۲- فنا شدن در حق است هنگام تجلی ذات حق.

(صَ غَ) [ ع. ] (مص ل.) خرد گردیدن.

(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) فایده داشتن.

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بر زمین زدن، افکندن.
۲- دو مصراع گردانیدن هر بیت شعر را.
۳- دو لنگه کردن.

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) گردانیدن، برگردانیدن.
۲- منصرف کردن.
۳- به کار بردن.
۴- سره کردن زر و سیم.
۵- تبدیل پولی به پول دیگر
۶- سود.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.)
۱- به کار بردن.
۲- خرج کردن.
۳- سود داشتن، سود کردن.