مصدر

حذاء

(حِ) [ ع. ]
۱- (ق.) روبرو، برابر.
۲- (اِ.) کفش.
۳- (مص ل.) روبرو شدن.

    حذو

    (حَ) [ ع. ] (مص م.)
    ۱- برابر کردن.
    ۲- پیروی، تتبع کردن (شاعر یا نویسنده‌ای را).

      پیمایش به بالا