مصدر

(حَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- منع کردن، باز – داشتن.
۲- منع کردن دادگاه و قاضی کسی را از تصرف در اموال خویش.

(حَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- باز داشتن.
۲- در میان آمدن.

(حُ جَّ. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- تضمین گرفتن، متعهد ساختن.
۲- دلیل آوردن.
۳- بهانه کردن، بهانه قرار دادن.

(حَ ثّ) [ ع. ] (مص م.) برانگیختن، تشویق کردن.

(حَ جّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- قصد کردن.
۲- قصد زیارت کعبه کردن.

(حِ مَ) [ ع. حجامه ] (مص م.) بادکش کردن و خون گرفتن از بدن از طریقِ مکیدن به وسیله شاخ و تیغ زدن بر محل مکیده شده.

(حَ) [ ع. ] (مص ل.) لازم کردن.

(حِ) [ ع. ] (مص م.) دوست داشتن.

(وَ دَ) [ ع – فا. ] (مص م.) ایجاد حال و سرخوشی کردن.

(مَ دَ) (مص ل.) بهبود یافتن، چاق شدن.