مصدر

(تَ وَ سُّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- به فراست دریافتن.
۲- وسمه کشیدن.

(تُ) [ ع. ] (مص م.)
۱- میانجی گری کردن.
۲- چیزی را از وسط دو نیم کردن.

(تَ وَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.) پرهیز کردن، دوری جستن.

(تَ وَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- ورم کردن.
۲- انتشار بی رویه اسکناس بدون تناسب با پشتوانه.

(دَ) (مص ل.)
۱- شرمنده گردیدن.
۲- رمیدن.

(تَ وَ زُّ) [ ع. ] (مص ل.) پراکنده شدن.

(تَ وَ رُّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- ورقه ورقه شدن جسمی.
۲- برگ خوردن شتر و غیره.

(تُ) [ ع. ] (مص م.) ارث گذاشتن.

(تُ یِ) [ ع. توریه ] (مص م.) پوشانیدن حقیقت.

(دَ) (مص م.) نک توختن.