مصدر

تقضی

(تَ قَ ضّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- گذشتن، سپری شدن.
۲- نابود گردیدن.

    تقسم

    (تَ قَ سُّ) [ ع. ]
    ۱- (مص ل.) پراکنده گشتن.
    ۲- (مص م.) پراکنده کردن.

      تقطر

      (تَ قَ طُّ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- چکیدن، چکیده شدن.
      ۲- به پهلو افتادن.

        تقسیم

        (تَ) [ ع. ] (مص م.)
        ۱- قسمت کردن.
        ۲- بخش کردن عددی بر عدد دیگر.
        ۳- توزیع کردن، پخش کردن.

          تقاعس

          (تَ عُ) [ ع. ] (مص ل.)
          ۱- از کاری سر باز زدن.
          ۲- عقب ماندن، به تأخیر افتادن.
          ۳- طفره رفتن.

            پیمایش به بالا