مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.) به غلط نسبت دادن، به غلط انداختن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) به تأخیر انداختن کاری.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- معیوب ساختن.
۲- به عیب نسبت دادن.

(تَ عَ یُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- بزرگی و دارایی یافتن.
۲- به چشم دیدن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) سرزنش کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- معین کردن.
۲- مخصوص کردن.
۳- برگماشتن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- به عمد کاری را انجام دادن.
۲- غسل دادن کودکان و کسانی که به دین مسیح می‌گروند.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- آباد کردن.
۲- مرمت کردن خرابی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ژرف اندیشی.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) عمومیت دادن.