مصدر

(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) طواف کردن، چرخ زدن.

(تَ طَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- منت نهادن بر کسی.
۲- فزونی جستن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) دراز کردن، طول دادن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- بر عهده گرفتن تاوان، ضمانت کردن.
۲- بیتی یا مصراعی که شاعری از شاعر دیگر در شعر خود بیاورد.

(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- زاری کردن.
۲- التماس کردن.

(تَ ضَ رُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- شعله ور شدن آتش.
۲- برافروخته شدن از خشم.

(تَ ضَ مُّ) [ ع. ] (مص ل.) در برداشتن، شامل بودن.

(تَ ضَ وُّ) [ ع. ] (مص ل.) دمیدن، بوی پراکندن.

(تَ رُ) [ ع. ] (مص م.) یکدیگر را زدن، زد و خورد کردن.

(تَ حُ) [ ع. ] (مص ل.) با هم خندیدن.