مصدر

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- درهم کردن، مخلوط کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- از هم باز کردن، جدا نمودن.
۲- شعری را در بحر ثقیل و وزن ناخوش سرودن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ویران کردن، خراب کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- یاد دادن، آموختن.
۲- بیرون آوردن.
۳- بیرون کردن، نفی بلد.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) پاره کردن، درانیدن.

(تَ. کَ دَ) (مص م.) تقسیم کردن، قسمت کردن.

(تَ خَ شُّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- فروتنی کردن.
۲- تضرع کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) ویژه گردانیدن، خاص کردن.

(تُ دَ) (مص ل.) کوشیدن، کوشش کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) رنگ کردن، خضاب کردن.