مصدر

(تَ سُ) [ ع. ] (مص ل.) دلیری کردن، گستاخی کردن، سرکشی کردن.

(تَ ثَ بُّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- وقوف داشتن بر کاری.
۲- باز ایستادن از کاری، توقف و فروماندن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- پابرجا کردن.
۲- آهستگی کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.) نکوهیدن، سرزنش کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص.) سنگین کردن، گرانبار کردن.

(تَ قِ) [ ع. ] (مص م.) سوراخ کردن.

(تَ) (مص م.) راست کردن، بار آوردن.

(تَ) [ ع. ] (مص ل.) توقف کردن، درنگ کردن.

(تَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- سه بخش کردن.
۲- در مسیحیت به اقنوم سه گانه «پدر، پسر، روح القدوس» قائل بودن.

(تَ ثَ قُّ) [ ع. ] (مص ل.) گران شدن.