مصدر

تثبط

(تَ ثَ بُّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- وقوف داشتن بر کاری.
۲- باز ایستادن از کاری، توقف و فروماندن.

    تثقیل

    (تَ) [ ع. ] (مص.) سنگین کردن، گرانبار کردن.

      پیمایش به بالا