مصدر

(~. کَ دَ)(مص م.) جلا دادن، برق انداختن.

(پَ تَ) [ په. ] (مص م.)
۱- ادا کردن، کارسازی کردن.
۲- جلا دادن.
۳- به انتها رسانیدن.۴ – شرح دادن.
۵- خالی کردن، خلوت کردن.
۶- دور کردن، جدا کردن.
۷- آهنگ کار کردن، به کاری دست زدن.
۸- از کاری فارغ شدن.
۹- آماده کردن، ترتیب دادن.
۱۰ – ترک کردن، رها کردن.
۱۱ – توجه کردن، اعتنا کردن.
۱۲ – رفع کردن.
۱۳ – رای زدن، مشورت کردن.
۱۴ – گرفتن، ربودن.
۱۵ – جدا کردن.
۱۶ – مقید شدن.

(پُ نِ. کَ دَ) (مص ل.) پر – حرفی کردن، وراجی کردن.

(پَ. کَ دَ) (مص ل.)
۱- بحث کردن، منازعه کردن.
۲- عتاب کردن، درشتی کردن.

(پَ دَ) (مص ل.) تفتیش کردن.

(پَ. کَ دَ) (مص م.)
۱- دور انداختن.
۲- فکر کسی را منحرف کردن.

(~. شُ دَ) (مص ل.) پراکنده شدن، متفرق شدن.

(~. گُ تَ) (مص ل.) سخن بیهوده گفتن.

(پَ گَ دَ) [ په. ] (مص م.)
۱- پاشیدن، پریشان کردن.
۲- پخش کردن.
۳- مشهور کردن.
۴- به هر سوی فرستادن.

(پَ گَ دَ) (مص م.)
۱- گستردن، پخش شدن.
۲- سرپیچی کردن.