مصدر

بود

(مص مر.)
۱- وجود.
۲- هستی، سرمایه. بو دادن (دَ) (مص ل.) تفت دادن چیزی روی آتش، مانند تخمه و فندق و پسته و بادام و ذرت.

    بودن

    (دَ) [ په. ] (مص ل.)
    ۱- وجود داشتن، هستی.
    ۲- حاضر بودن.
    ۳- اقامت داشتن.

      بو

      ۱ – (اِ.) آن چه به وسیله بینی و حس شامه احساس شود.
      ۲- امید، آرزو.
      ۳- عطر.
      ۴- (مص م.) درک کردن، دریافتن.

        بهت

        (بَ یا بُ) [ ع. ] (مص ل.)
        ۱- سرگشته ماندن، خیره شدن.
        ۲- عاجز شدن، درمانده گشتن.

          بهتان

          (بُ) [ ع. ] (مص ل.)
          ۱- دروغ بستن، دروغ زدن.
          ۲- افتراء، نسبت بد دادن.

            پیمایش به بالا