مصدر

(اَ دَ دَ) (مص م.)
۱- پناه دادن، پشتیبانی کردن.
۲- پناه گرفتن.

(اَ تَ) [ په. ]
۱- (مص م.) افکندن، پرتاب کردن.
۲- چیزی را به هدف زدن، هدف قرار دادن.
۳- در جایی منزل کردن.
۴- راندن، طرد کردن.
۵- فرش کردن، گستردن.
۶- مقدّر ساختن.۷ – (عا.) جنس نامرغوب را به جای جنس خوب فروختن، کلاه گذاشتن.
۸- طرح کردن، مطرح ساختن.
۹- (مص ل.) مشورت کردن.
۱۰ – کاستن، کسر کردن.

(~. گِ رِ تَ) (مص ل.) قیاس گرفتن.

(~. دَ)(مص ل.) نظم دادن، شکل دادن.

(اِ دِ) [ ع. ] (مص ل.) داخل شدن، وارد گشتن.

(اَ دَ) (مص م.) اندادیدن، اندودن. گِل مالی کردن.

(اِ حِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- محدود بودن.
۲- مخصوص بودن کاری، به کسی یا شرکتی.

( اِ ) [ ع. ] (مص ل.) گرد آمدن، پیوسته شدن.

(اِ خِ) [ ع. ] (مص ل.) فریفته شدن، فریب خوردن.

(اِ خِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- بازماندن از سخن.
۲- رفتن به سستی و درماندگی.