مصدر

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) در فارسی به معنای فرستادن، روانه کردن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) بلند کردن، بالا بردن، برکشیدن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) بیمار کردن.

( اِ ) [ ع. ]
۱- (مص م.) نیست کردن، نابود گردانیدن.
۲- (مص ل.) تهیدست شدن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)عزیز داشتن، گرامی داشتن.

(ا ِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- به عوض خواستن.
۲- بدل دادن.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بستن، بند کردن.
۲- (مص ل.) بسته شدن.

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) اهتمام ورزیدن به کاری.
۲- (مص ل.) توجه داشتن به کسی یا کاری.

( اِ ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- دست به دست دادن.
۲- به یکدیگر عطا کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)۱ – یاری کردن.
۲- بازوی کسی را گرفتن.