مصدر

استعظام

(اِ تِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) بزرگ شمردن، بزرگ داشتن.
۲- (مص ل.) بزرگ منشی و تکبر کردن.

    استطاعت

    (اِ تِ عَ) [ ع. استطاعه ] (مص ل.)
    ۱- توانایی، قدرت داشتن.
    ۲- سرمایه داشتن.

      استطاله

      (اِ تِ لِ یا لَ) [ ع. استطاله ] (مص ل.)
      ۱- دراز کشیدن.۲ – فزونی کردن.
      ۳- گردنکشی کردن.

        استطراد

        (اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
        ۱- از پیش دشمن گریختن و فریفتن او.
        ۲- از مطلب دور افتادن.

          پیمایش به بالا