مصدر

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- خوب و نیکو شمردن.
۲- مستحب دانستن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- تازه پیدا کردن.
۲- نوآوردن. ج. استحداثات.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)۱ – عوض کردن، بدل نمودن.
۲- چیزی را به جای چیزی دیگر خواستن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) برائت جُستن، پاکی خواستن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) بعید دانستن، دور از قبول.

(اِ ت ِ) [ ع. ] (مص م.) زنده نگه داشتن، باقی گذاشتن.

(اِ ت ِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پوشیده شدن، پنهان شدن.
۲- (مص م.)پنهان کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) پیشی جستن، پیشی گرفتن.

(اِ ت ِ تú) [ ع. ] (مص م.)به پیروی دعوت کردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خود رأی بودن، خودسری.
۲- فرمانروایی مطلق یک حزب.
۳- ظلم و تعدی.