مصدر

اخلاص

( اِ) [ ع. ]
۱- (مص م.) پاک کردن، ویژه کردن.
۲- (مص ل.) دوستی پاک و بی ریا داشتن، خلوص نیت داشتن.

    اخطاء

    (اَ) [ ع – فا. ]
    ۱- (مص ل.) خطا کردن، اشتباه کردن.
    ۲- (مص م.) منسوب به خطا کردن، خطا گرفتن بر کسی.

      اخفاق

      (اِ) [ ع. ] (مص ل.)
      ۱- بی مراد بازگشتن جوینده، مأیوس شدن.
      ۲- غزا کردن و غنیمت نیافتن.

        پیمایش به بالا