مصدر

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.)
۱- در کنار گرفتن.
۲- در پناه گرفتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) استوار بودن، محکم بودن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص م.) به هم ساییدن، به هم سودن.

(اِ لَ) [ ع. احاله ]
۱- (مص م.) حواله کردن، واگذاشتن کار یا امری به عهده دیگری.
۲- (مص ل.) از حالی به حال دیگر گشتن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) در پرده شدن، در حجاب شدن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) دلیل و برهان آوردن.

(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.)حجامت کردن.

(اِ طِ) [ ع. احاطه ] (مص م.)
۱- گرداگرد چیزی را گرفتن.
۲- فهمیدن و فراگرفتن به طور کامل و تمام.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.) دوست داشتن.

( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
۱- باطل گردانیدن.
۲- دوری کردن از کسی.