مصدر متعدی گذاردن (گُ دَ) [ په. ] (مص م.) ۱- گذاشتن، نهادن. ۲- طی کردن، سپردن. ۳- منعقد کردن، برقرار کردن.
مصدر لازم گاوبندی کردن (~. کَ دَ) (مص ل.) بند و بست کردن، موافقت میان دو یا چند نفر برای انجام عملی (معمولاً ناروا)، زد و بند.