تهمت

(تُ مَ) [ ع. تهمه ] (اِ.) بدگمانی، افترا.

    تهمتن

    (تَ هَ تَ) (ص مر.)
    ۱- دارای تنی نیرومند.
    ۲- شجاع، لقب رستم.

      تهوید

      (تَ) (مص ل.)
      ۱- آواز به گلو برگردانیدن به نرمی.
      ۲- نیکو کردن آواز، سرود گفتن، اشغال یافتن به سرود و سماع، نرم بانگ کردن.

        تهیؤ

        (تَ هَ یُّ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) آماده بودن، ساخته شدن.
        ۲- (اِمص.) آمادگی.

          پیمایش به بالا