جابه جا

(بِ) (ق.) فوری، بلافاصله، که بیشتر با فعل مردن به کار برده می‌شود.

    جات

    (پس جمع.) تازیان بعض کلمات فارسی مختوم به «ه» غیرملفوظ را تعریب کرده به «ات» جمع بسته‌اند و ایرانیان این گونه جمع معرب را از آنان اقتباس کرده و کلمات دیگر (اعم از فارسی و عربی و غیره) را نیز به همان سیاق استعمال کرده‌اند. عوام به سیاق کلمات فوق، کلماتی را هم که مختوم به «ه» غیرملفوظ نیستند ولی به حروف مصوت «ا» یا «ی» ختم شوند به «جات» جمع بسته‌اند (برای احتراز از التقای دو حرف مصوت): مرباجات، طلاجات، دواجات.

      جاجا

      ۱ – (اِمر.) آوازی است که بدان مرغ را به لانه رانند.
      ۲- (ق مر.) جابه جا، مکان تا مکان.

        پیمایش به بالا