(جِ) (اِ.) نک جاجیم.

(جُ) (اِ.) خانه، جای نشستن.

(اِ.) نوعی فرش که از نخ‌های رنگین پنبه‌ای یا پشمی بافته می‌شود.

(اِ.) نک جاش.

[ فا – ع. ] (اِ.)
۱- جایی که در آن چیزی یا کسی نباشد.
۲- قسمت سفید و بدون نوشته‌ای از کاغذ که هنگام حذف حرف یا کلمه یا عبارتی معمولاً نقطه چین نشان داده می‌شود.
۳- هدیه‌ای که بعد از رفتن کسی به مسافرت یا رفتن دختر به خانه بخت برای خانواده اش می‌برند.

(اِ.) داس، ابزاری که با آن علف را درو کنند.