(~. بُ شُ دَ) (مص ل.) مورد حمله و هجوم واقع شدن.

(جَ وَ) [ ع. ] (مص م.) آشکار کردن.

(جُ لُ) [ تر – فا. ] (ص فا. اِمر.)
۱- کسی که زمام اسب ارباب خود را در دست گرفته راه برد.
۲- طلایه، پیش قراول. ؛ ~ کسی بودن توان مبارزه با آن کس را داشتن.

(جُ) [ ع. ] (مص ل.) نشستن.

(جُ یاجِ لُ) [ تر – فا. ] (ص فا.) مانع.

(~.) (حامص.) ممانعت.

(جِ وِ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خود را نشان دادن.
۲- آشکار ساختن.
۳- تابش انوار الهی بر قلب عارف.