چتول

(چَ وَ) [ روس. ] (اِ.) (عا.) = چتور: یک چهارم بطر مشروب (معادل ۱۲۵ میلی لیتر).

    چچ

    (چَ) (اِ.)
    ۱- چنگگِ چوبی که با آن غله کوفته باد دهند تا دانه از کاه جدا شود.
    ۲- غربالی که با آن غله پاک کنند.

      چچو

      (چُ) (اِ.) پستان (زن یا جانور ماده).

        چچول

        (چُ) (اِ.)
        ۱- قطعه کوچک گوشت میان فرج زن، چچوله، خروسه.
        ۲- آلت تناسلی پسر خردسال.

          چخ

          (چِ) (اِصت.) کلمه‌ای است که برای نهیب زدن به سگ و راندن او گویند.

            چخ

            (چَ) (اِ.) غلاف کارد، شمشیر و مانند آن.

              چخماق

              (چَ) [ تر. ] (اِ.)
              ۱- سنگ آتشزنه.
              ۲- آلتی در اسلحه که به سوزن چاشنی ضربه می‌زند و موجب انفجار می‌شود.

                پیمایش به بالا