(چُ) (حامص.) چابکی، چالاکی.

(چُ سَ) (ص نسب.) بسیار کوچک و حقیر و ناقابل.

(چُ) (حامص.) (عا.) لاف و گزاف بیهوده.

(چُ. مَ دَ) (مص ل.) به طور احمقانه‌ای به خود بالیدن.

(چِ یا چَ نَ دِ یا دَ) (ص فا.) کسی که مزه چیزی را به دیگری بچشاند.

(چِ یا چَ دَ) (مص م.) کمی از خوردنی در دهان دیگری گذاشتن تا طعم و مزه آن را دریابد.