(~.) (اِ.) = جیک: یک جانب از چهار جانب بجول، دزد؛ مق. پک.

(~.) (اِ.)
۱- (اِ.) قطره.
۲- صدای افتادن قطره آب.

(چَ) (اِ.) نک چهارشاخ.

(~.) (اِ.) سخن، کلام.

(~.) (اِ.) فک اسفل، چانه، چک و چانه.

(~.) (اِ.) سیلی، تپانچه.

(~.) [ تر. ] به زانو نشستن، چنباتمه زدن، بر سر دو پای نشستن، جندک زدن.

(چِ) [ فر. مأخوذ از فارسی ] (اِ.) برگه‌ای که به موجب آن شخص می‌تواند از حساب خویش در بانک پول بردارد یا به دیگری بدهد. ؛ ~ بی محل چکی که به علتی برگشت داده شود خواه صاحب چک در بانک موجودی داشته باشد یا نه: ؛ ~ مسافرتی چک تضمین شده‌ای با رقم مشخص که بیشتر در مسافرت‌ها از آن استفاده می‌شود، تراولر چک.