چلزه

(چِ لِ زِ) (اِ.) سوخته شده گوشت و نظایر آن.

    چلسه

    (چَ سَ یا س) (ص.) خرد، کوچک ؛ مق. بزرگ.

      چلغوز

      (چَ) = چلقوز:
      ۱- (اِ.) فضله مرغ خانگی، کبوتر و مانند آن‌ها.
      ۲- (عا.) برای توهین و تحقیر به افراد گفته می‌شود.

        چلفتی

        (چُ لُ) (ص.) (عا.) دست و پا چلفتی: بی عرضه، نالایق، بی دست و پا.

          چلک

          (چِ یا چُ) (اِ.)
          ۱- کفچه دیگ، کفگیر.
          ۲- انگشت وسطی، بنصر.

            چلک

            (چُ لَ) (اِ.)
            ۱- طناب ابریشمی.
            ۲- کلافه (ریسمان ابریشم).

              چلک

              (چَ لَ) [ تر. ] (اِ.)
              ۱- کاسه چوبین.
              ۲- دلو برای کشیدن آب.

                چلک

                (چِ لُ یا چِ لِ) (اِ.) دو پارچه چوب که اطفال بدان بازی کنند.

                  پیمایش به بالا