چلب

(چَ لَ) (اِ.)
۱- سِنج.
۲- شور و غوغا.

    چلبله

    (چُ بُ لَ یا لِ)
    ۱- (اِ.) شتاب، اضطراب.
    ۲- (ص.) باشتاب، مضطرب.
    ۳- انعام شاعر.

      چلبی

      (چَ لَ) [ تر. ] (اِ.) خواجه، آقا، سرور.

        چلپ چلپ

        (چِ لِ یا چَ لَ. چِ لِ یا چَ لَ) (اِصت.)
        ۱- آواز از راه رفتن در آب.
        ۲- صدایی که از شلوار و جامه خیس هنگام راه رفتن برخیزد.

          چلپاسه

          (چَ س) (اِ.) مارمولک ؛ کرپاس، کرپاشه، کرپاسو، و کرباسک نیز گویند

            چلچراغ

            (چِ چِ) (اِمر.) نوعی قندیل بزرگ که شمع‌ها یا چراغ‌های بسیار در آن جا شود.

              پیمایش به بالا