حانوت

[ ع. ] (اِ.)۱ – دکان.
۲- میکده. ج. حوانیت.

    حایز

    (یِ) [ ع. حائز ] (اِفا.)
    ۱- دربردارنده، دارا.
    ۲- گردآورنده، جامع.

      حایض

      (یِ) [ ع. حائض ] (اِفا. ص.) زنی که در حالت حیض است، بی نماز.

        حایل

        (یِ) [ ع. حائل ] (ص.)
        ۱- مانع میان دو چیز.
        ۲- جداکننده.

          پیمایش به بالا