حصان

(حِ) [ ع. ] (ص.) اسب نجیب و نیرومند، اسب نر، اسب تکاور.

    حصب

    (حَ صَ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- آتشگیره، فروزینه، بوته.
    ۲- سنگریزه.

      حصبه

      (حَ بِ) [ ع. حصبه ] (اِ.) بیماری که در اثر خوردن آب، سبزی یا میوه آلوده به وجود می‌آید.

        حصد

        (حَ) [ ع. ]
        ۱- (مص م.) درو کردن محصول.
        ۲- (اِ.) درو.

          حصر

          (حَ صَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) به سخن درماندن.
          ۲- تنگدل شدن.
          ۳- (اِمص.) تنگدلی.

            پیمایش به بالا