(حَ) [ ع. حیاه ] ۱- (مص ل.) زنده بودن. ۲- (اِمص.) زندگانی.
(حَ زَ) [ ع. حیازه ] (مص م.) ۱- رجوع کردن. ۲- به دست آوردن.
(صَ) [ ع. حیاصه ] (اِ.) دوالی که بدان تنگ زین بندند.
(حِ) [ ع. ] (اِ.) جِ حوض.
(حَ) (اِ.) صحن خانه، زمین برابر ساختمان که دور آن دیوار باشد.
(~. خَ وَ) (اِمر.) حیاط کوچک در پشت خانه مسکونی و مستقل از حیاط بزرگ.
(کَ) [ ع. حیاکه ] ۱- (مص م.) بافتن. ۲- (اِمص.) بافندگی، جولاهی.
(حِ) [ ع. ] (اِ.)۱ – جا، هر جا. ۲- جهت، لحاظ.
(حِ یَّ) [ ع. حیثیه ] (مص جع.) اعتبار، آبرو. ج. حیثیات.
(حِ دَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- شیر. ۲- لقب علی بن ابی طالب.
