(حَ قَ لَ یا حُ قَ لِ) [ ع. حوقله ] (مص ل.) لا حول و لا قوه الا بالله گفتن.

(حَ وَ) [ ع. ] (مص ل.) کج بین شدن.

(حِ وَ) [ ع. ] (مص ل.) رفتن از جایی به جایی.

(حَ یُ ض) [ ازع. ] (ص مر.) زنده و حاضر.

(حَ) [ ع. ] (اِمص.) شرمساری، خجلت. ؛~ را خوردن و آبرو را قی کردن کنایه از: بسیار گستاخ و وقیح و بی حیا بودن.