حیز

(حَ یَّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جای، مکان.
۲- کرانه، جهت.

    حیزوم

    (حَ زُ) [ ع. ] (اِ.)
    ۱- وسطِ سینه ستور که جای بستن تنگ است.
    ۲- زمین مرتفع.

      حیطه

      (طِ) [ ع. حیطه ]
      ۱- (اِ.) احاطه شده.
      ۲- (مص م.) حفظ کردن، در پناه خود درآوردن.

        پیمایش به بالا