(~. بِ) (ص مر.) آواره.

(~ خُ) (اِمر.) صاحبخانه.

(~. خَ) (ص مر.)
۱- تهیدست، بدبخت.
۲- نوعی نفرین دال بر آرزوی بدبختی کسی. مق. خانه آبادان.

(~.) (ص مر.) کسی که به کارهای خانه پردازد، زنی که امور خانه را با نظم و اقتصاد اداره کند.

(~.) (حامص.)
۱- هنر اداره خانه یا مجموعه آگاهی‌های مربوط به آن مانند: آشپزی، خیاطی…
۲- شغل و عمل خانه دار.

(~.) (ص مف.) فرزند خدمتکار که در خانه ارباب به دنیا آمده باشد.

(~. گِ) (ص مر.) پسری که کارهای خانه را انجام دهد، شاگردخانه.

(~. نِ) (ص فا.) منزوی، گوشه – نشین.

(نْ یا نِ دِ) (ص نسب.) مربوط یا منسوب به خانواده.